Sinds enkele maanden ben ik een fervent gebruiker van Twitter. Ik kan er korte berichten in kwijt (te vinden via DeVijlder) maar het is vooral een zeer snelle informatiebron. Sommige twitteraars zijn bijzonder ironisch om niet te zeggen cynisch. Vandaag (1 februari) liep er een uitwisseling van songtitels om het huidige (Europese) klimaat te beschrijven (#eurosong). Kijkend naar de prestatie van de financiële markten in januari kan men verwijzen naar ‘Alors on danse’ (Stromae) of misschien beter ‘Against all odds’ (Phil Collins) want tegen de verwachtingen in (denk aan de ‘doom and gloom’ van eind 2011) heeft januari vuurwerk gebracht met sterke stijgingen van de beurzen, ondernemingsobligaties, goud (men ‘ruikt’ inflatie op lange termijn), … Verklaringen ontbreken niet. Men rekent op een soepeler monetair beleid in de groeilanden; waarderingen van risicovollere beleggingen (aandelen, ondernemings- en groeilandenobligaties) waren interessant; de macrodata vallen behoorlijk mee. Bij de aankoopdirecteursdata (PMI) die vandaag werden gepubliceerd heeft Reuters berekend dat de meerderheid van de landen of regio’s (10 op 15) een verbetering kende tegenover december en 10 op 15 zitten nog altijd in een expansiefase (PMI boven de 50). In de ‘sweet spot’ (PMI die stijgt en boven de 50 noteert) bevinden zich zwaargewichten als de VS, Duitsland, Japan, Brazilië, India, Australië en het VK.
Dé drijfveer van de hoerastemming is echter geld, sloten van geld. De Amerikaanse centrale bank heeft met haar aankondiging de beleidsrente ongewijzigd te houden tot eind 2014 iedere belegger in de VS in feite een uitnodiging gestuurd om meer risico te nemen. De ECB heeft met de herfinancieringsoperatie op 3 jaar (LTRO) een vorm van kwantitatieve versoepeling geïntroduceerd. Het inzicht en dus de kracht van die operatie bestaat erin dat hiermee de negatieve terugkoppeling die van de crisis in de overheidsfinanciën via het banksysteem naar de economische activiteit verliep een halt is toegeroepen. Banken kunnen zich gemakkelijker financieren en in Zuid-Europa hebben sommige reeds de totale financieringsbehoefte voor dit jaar gedekt via de LTRO. En later deze maand komt er nog een tweede LTRO op 3 jaar... We kunnen er van uitgaan dat opnieuw heel veel geld zal opgehaald worden, wat de risicoappetijt zal aanwakkeren. Beleggers zijn dus minder bezorgd over het systeemrisico en nemen tegelijk een voorschot op de verbetering in de reële economie die nog moet komen. Vooralsnog is dit meer hoop dan realiteit en als er al verbetering is, is het van een te laag niveau (denk aan de VS). In Europa bereikt de werkloosheid in veel landen een ongekend peil (om nog niet te spreken over de jeugdwerkloosheid) en dan moet de budgetaire broeksriem verder aangesnoerd worden. Deze rally is dan ook verschillend van die in maart 2009. Weliswaar kwam die op gang op basis van marginale tekenen van verbetering (positieve commentaren van enkele Amerikaanse banken) maar de waarderingen waren toen goedkoper, we waren in recessie, dus het kon enkel beter gaan, er was nog potentieel om de economie verder te stimuleren en de Eurozone was nog een oord van relatieve rust. Dit alles is nu toch wel anders. We bevinden ons dus in een liquiditeitsgedreven rally waarbij we het gezegde indachtig moeten zijn “a rising tide lifts all boats”. Voor de belegger met een lange horizon vind ik het nog altijd een goed idee om wat meer risico te nemen als hij nu vooral in cash zou zitten. Voor de tactische aandelenbelegger moeten we nu eerder gaan zoeken naar wat het enthousiasme zou afkoelen. Tegenvallende macrodata uit de VS en China zijn daarbij een kandidaat net als, voor wat Europa betreft, de ontwikkelingen in Griekenland en … Portugal.
William De Vijlder
Chief Investment Officer, Strategy & Partners
BNP Paribas Investment Partners
Reacties