Iedereen kent de ervaring: je zit op het strand en de zon die daarnet nog scheen is achter de wolken verdwenen. Je kijkt omhoog om in te schatten hoe snel de wolken bewegen hopende op een zonnestraal. Dat is het beeld dat we voor de beurzen kunnen verwachten in 2012. De grote, donkere wolk waaronder we ons sinds enige tijd bevinden is die van de crisis in de eurozone. Hopelijk zorgt de (alweer cruciale) top van 9 december voor een opklaring. Hoe heuglijk dit ook zou zijn, dan nog zal het niet voor blijvende zonneschijn zorgen. Zo zit er al een volgende wolk klaar: die van de recessie in Europa. Kijkend naar de Purchasing Manager Index (PMI) bevinden we ons nu reeds in recessie en volgend jaar komt daar nog het effect bij van de begrotingssaneringen. Een kanttekening daarbij is natuurlijk dat de daling van vertrouwensindicatoren zoals de PMI’s natuurlijk deze ontwikkeling al deels weerspiegelen. Men moet er ook op rekenen dat de daling van de onzekerheid die zou volgen op een bevredigend antwoord op de eurozonecrisis de terughoudenheid die bedrijven en gezinnen nu voelen om te investeren en consumeren zou wegnemen. Indien stijgende onzekerheid op de groei weegt, iets wat met harde cijfers werd ‘bewezen’ door het IMF, zou een afname van de onzekerheid voor een positieve impuls moeten zorgen. Desondanks wordt 2012 een moeilijk economisch jaar en krabt de belegger zich in de haren bij het zien van de consensusvoorspelling van de Europese winstgroei van 9% en van de omzetgroei van bijna 4%, meer dus dan de inflatie. Bovendien zijn de marges reeds zeer hoog. In de VS mikt men op meer dan 10% winstgroei en 4% omzetgroei en een toename van de marges. Geen ruimte dus voor teleurstelling over de macro-ontwikkelingen. Het beeld dat zich aftekent is hoerastemming mocht er dan toch een euro-oplossing uit de bus komen gevolgd door twijfel hoe het nu verder moet met de winstgroei. Mochten de VS dan uiteindelijk toch aan een hoger toerental gaan draaien dankzij Operation Twist of eventueel Kwantitatieve Versoepeling versie 3 dan zal na een nieuwe hoerastemming de aandacht verschuiven naar de politieke onzekerheid: mochten de Administratie en het Congres een verschillende politieke kleur hebben dan belooft dat weinig goeds om Amerika op het budgettaire rechte pad te brengen. Alweer een wolk.
Zijn er dan gebieden waar de opklaringen langer kunnen duren? Jazeker. Amerikaanse ondernemingsobligaties met hoog rendement zijn duidelijk goedkoop: de markt is overdreven negatief over de economische ontwikkelingen. Bovendien zullen de VS geen recessie kennen en blijft de beleidsrente bijzonder laag, wat het aantal wanbetalingen zal beperken. Daarnaast zijn obligaties in groeilanden en in het bijzonder ondernemingsobligaties in groeilanden aantrekkelijk. Duidelijk hogere rendementen dan bij emittenten van gelijkaardige kwaliteit in het Westen. Koop je in lokale munt dan kan je genieten van het appreciatiepotentieel van valuta’s die recent te lijden hadden onder de toename van de globale risico-afkeer. Tot slot zijn er ook groeilandenaandelen. Weliswaar vertraagt ook daar de groei (kijk naar China, India en Brazilië) maar dit creëert ruimte om het rentebeleid te versoepelen. Bovendien zal de groei behoorlijk blijven en is de relatieve koers/winstverhouding verder gedaald tegenover westerse markten (de korting is nog groter dan normaal). Bij onzeker weer plegen vakantiegangers vlug een vliegvakantie te boeken naar een verre bestemming. In beleggingsland moet dit zeker overwogen worden.
William De Vijlder
Chief Investment Officer, Strategy & Partners, BNP Paribas Investment Partners
Reacties