Gisteren en vandaag was ik in Moskou voor vergaderingen bij onze joint venture. ’s Avonds had ik een klantendiner in één van de betere hotels van de stad. Voor de deur stond letterlijk een vloot van dure Duitse luxewagens, allemaal zelfde type en zelfde kleur (bruin), wachtend op hotelgasten die zich in de stad willen verplaatsen. Zij die het hotel willen binnengaan moeten echter wel langs een metaaldetector. Het klantendiner was zeer boeiend. De Russische economie draait goed, er is nog ongelooflijk veel potentieel om de infrastructuur te ontwikkelen (suggestie is te beginnen in Moskou, een stad van files de dag rond), het land bulkt van de grondstoffen en de beurs noteert aan een lage koers/winst-verhouding. Waarop wachten buitenlandse beleggers? (Antwoord: tot de globale risicobereidheid heropveert). Het Westen kreeg behoorlijk wat kritiek te verduren: drang naar meer zorgde voor een ‘boom’ van schulden gevolgd door een ‘bust’, in Amerika en in de eurozone.
Deze namiddag nam ik dan het vliegtuig naar London Heathrow. Trein naar Paddington en metro naar St Pauls. Rond de katedraal staan kleine tenten opgesteld. Een spandoek heeft het over “capitalism is crisis” en een andere over “give me lolly because I can’t fill my trolley”. Het is rustig maar vooral schrijnend. Het Verenigd Koninkrijk zit in een diepe crisis en is een proefkonijn qua economische beleidsmix: zeer strak inzake budgettair beleid, zeer soepel qua monetair beleid met de zoveelste golf van geldcreatie door de oude dame van Threadneedle Street (de centrale bank). Driehonderd meter verder zie ik in de lobby van mijn hotel dat er twee privérecepties plaatsvinden. Groepen twintigers nemen, champagneglas in de hand, de lift naar de benedenverdieping waar, neem ik aan, de bar is.
Ik dineer met een collega uit Hong Kong die bij toeval in London is. De economie in Hong Kong vertraagt en banken hebben de rente op leningen opgetrokken. Er zijn minder Chinezen die met valiezen vol bankbiljetten Hong Kong aandoen. Ik vraag hoe het met de casino’s in Macao gaat want ik had ooit gelezen dat hun beurskoers nauw gecorreleerd is met de vastgoedprijzen in Hong Kong (beiden worden gedreven door China). Blijkt dat de ‘big spenders’ (die 1 miljoen HKD per bezoek kunnen spenderen) nog altijd aanwezig zijn maar de gewone man laat het wat afweten. Casino-uitbaters doen dan ook beroep op tussenpersonen die jetons met korting verkopen in hotels om gokkers rond de tafel te lokken. Blijkt dat deze korting al is opgelopen tot 5%. Hoe groot zou de korting in Las Vegas zijn?
William De Vijlder
20 oktober 2011
Reacties