Parijs, 19 juli. In plaats van een restaurant te zoeken in de buurt van mijn kantoor eet ik in mijn hotelkamer. Een slecht idee want de kippefilet met roomsaus bleek enkele minuten eerder nog in de diepvries te zitten en nadien te kortstondig in de microgolf. Als troost kan ik intussen wel TV kijken. Een Franse nieuwszender brengt een item over de eurozone. “Hoe je geld veilig beleggen nu er zoveel spanning is rond de Euro?” (we zijn twee dagen voor de Europese top van 21 juli). Zo’n onderwerp smaakt naar meer maar wat blijkt? De journalist meldt doodgemoedereerd dat de veiligste belegging goud is. Ik verslikte me en viel van mijn stoel. Nu blijkt uit bijgaande grafiek dat er wel degelijk een verband is tussen de spanning in de Eurozone (weergegeven door het renteverschil tussen Griekse en Duitse obligaties) en de goudprijs in Euro.
Bij grote onzekerheid vluchten beleggers naar iets dat ze veilig vinden en goud heeft dit aura. Dit is in zekere zin terecht: waar ook ter wereld zal je wel iemand vinden die bereid is je iets in ruil te geven voor je goudstaaf. Goud speelt daarbij de rol van koopkrachtreserve. Met schilderijen, antiek, wijn zou dat ook wel zo zijn maar ze zijn moeilijker te transporteren en smaken verschillen: probeer maar eens een goede Bordaux aan een Bourgognefreak te verpatsen. Bij goud heb je dit probleem veel minder. Dit betekent niet dat het daarmee veilig is want de waarde van goud kan sterk schommelen. Sinds 1990 is de jaarlijkse volatiliteit van goud in Euro (en voordien in Duitse mark) 14% en sinds 2008 18%, waarmee het vrij dicht in de buurt komt van de volatileit van een aandelenbelegging. De slechtste maandprestatie was in maart 1980 met een verlies van 14,5%. Niet zo veilig dus. Waarom gaan velen, inclusief de journalist van het Franse TV station, er dan van uit dat het veilig is? Eén omwille van de hoger vermelde reden (koopkrachtreserve: “je zal er altijd wel iets voor krijgen”). Twee, omwille van de observatie dat spanningen (geopolitiek, de Eurozone, het Amerikaanse schuldplafond, …) steevast tot een hogere goudkoers hebben geleid. Goud kopen als belegging impliceert dus dat men er van uitgaat dat die spanningen nog zullen oplopen. Men moet zich daarbij bewust zijn van de quasi-onmogelijkheid om de intrinsieke waarde van goud te bepalen. Wat zit reeds in de koersen verwerkt? Onlangs zag ik nog een dikke studie met veel statistische analyses maar de conclusie was dat deze niet toelieten de fundamentele waarde van goud te becijferen. Als belegger hoeft dit je er niet van te weerhouden in goud te beleggen op voorwaarde dat je een visie hebt op de determinanten van de goudkoers en vooral dat je op voorhand bepaalt aan welk niveau je je verlies zal nemen mocht de koers tegen je verwachtingen in dalen.
William De Vijlder
Reacties