WILLIAM DE VIJLDER Blog - en nederlands

Groene scheuten geen garantie voor goede oogst

Om de zes maanden stelt William De Vijlder aan de pers in 7 landen - België, Frankrijk, Nederland, Duitsland, Luxemburg, Verenigd Koninkrijk en Italië - zijn vooruitzichten voor het volgende halfjaar, zijn visie op de wereldwijde macro-economische context en de verwachte evolutie van de financiële markten voor. Hieronder vindt u een link naar een samenvatting van zijn presentatie 'Groene scheuten geen garantie voor goede oogst' evenals enkele interviews.

Voorjaarsmoeheid

Beginnen de aandelenmarkten last te krijgen van voorjaarsmoeheid? “Niet zo meteen” is het antwoord indien je kijkt naar de alweer mooie stijging de voorbije week. “Misschien” op basis van de teleurstellende beurssessie de voorbije vrijdag niettegenstaande de verrassend sterke arbeidsmarktdata. Sterk betekent in dit geval een veel geringere vernietiging van arbeidsplaatsen dan verwacht door de analysten. Intussen is de werkloosheidsgraad in de VSA al opgelopen tot 9.4%, het hoogste peil in 25 jaar. Aangezien de arbeidsmarkt toch achterop loopt op de conjunctuur (bedrijven zullen pas personeel aanwerven indien ze echt overtuigd zijn deze nodig te hebben) schijnen we af te stevenen op de psychologisch belangrijke kaap van 10%. Belangrijker nog dan de psychologie is het feit dat dit geen omgeving is waarin de lonen kunnen stijgen (een geruststelling voor de bedrijven) zodat de inkomensevolutie van de gezinnen (de combinatie van het verloop van het aantal actieven en hun vergoeding per uur of week) bedroevend zwak zal blijven. De jongste heroplevingen in de VSA (deze aan het begin van dit decennium en aan het begin van de jaren negentig) kregen het etiket “banenloos” mee. Het zal deze keer niet anders zijn. Koppel daaraan de gedaalde huizenprijzen, de schuldenberg van de gezinnen en het vooruitzicht van hogere belastingdruk om het begrotingstekort te drukken, en je wordt er niet vrolijk van. Tot voor kort konden we nog rekenen op de herfinanciering van hypotheekschulden, een element dat aan het begin van dit decennium zo’n belangrijke inkomensimpuls gaf. Ook hier moeten we nu echter een vraagteken plaatsen, gezien de recente sterke stijging van de rente op Amerikaanse overheidsobligaties, die op haar beurt de kosten van woonleningen omhoog zal duwen.

Het ziet er dus naar uit dat de aandelenmarkt geleidelijk aan in de tang wordt genomen. In de voorbije drie maanden voedde het thema van de “groene scheuten” de risicobereidheid van beleggers: de eerste tekenen van beterschap zouden gevolgd worden door meer concrete aanduidingen, dus moest men aandelen kopen voor het te laat was. Aandelen stegen, de obligatierente steeg eveneens want “groene scheuten” betekent inflatie aan de einder. De gigantische financieringsbehoeften droegen eveneens bij tot oplopende rendementen. Hogere rente betekent ook duurder krediet, dus een economie die trager uit de startblokken schiet, wat het enthousiasme over de “groene scheuten” tempert. De hogere beurskoersen impliceren ook dat de waardering minder aantrekkelijk is geworden. Voor zeer actieve asset allocators is de verleiding groot om wat winst te nemen en te mikken op een rally in overheidsobligaties.